Wat is er al weer veel gebeurd na de laatste
keer bloggen. Het was op de vrijdag na de laatste blog. De chefs hadden een
vergadering over het komende festival. Ze zouden na de vergadering naar de
ouders van de vrouw des huizes gaan, waar de kinderen ook waren, en dan de
volgende ochtend weer terug zijn. No problemo, we can do that. Alles liep
volgens schema, waren gezellig aan het melken.. – de eerste keer dat ik echt serieus kan mee melken - en
ineens horen we belletjes. – niet iets heel bijzonders, de koeien van de buren
hoor je ook de hele dag -. Maar deze belletjes klonken wel heel dichtbij. Ik
keek om het hoekje van de stal en zag daar heel vrolijk de kudde jongvee van de
heuvel komen denderen. Negen stuks maar liefst. Dolblij dat ze eens wat meer
zagen dan hun eigen veld (die mega groot is, daar niet van) en ook een beetje
verbaasd volgens mij dat er überhaupt meer bestond dan dat veld. Al schijtend
en overal aan snuffelend liepen ze over het erf te huppelen. Wij moesten nu
heel snel en adequaat handelen. Ik was nog bezig met de schuur schuifdeuren
dichtschuiven toen er eentje over het touwtje sprong dat was gespannen daar.
Daardoor had het jongvee ineens kans om de stal in te gaan. Gelukkig was de
deur die ik dicht aan het doen was de laatste deur die dicht moest. Ineens
voelde ik iets zwarts achter me staan xD Ja wel, de black bull was behind me.
Hij zag nog een klein kiertje, en vond dat genoeg om de deur voor open de
beuken.. Hij duwde zo de deur omhoog.. (wat de deur natuurlijk niet heel fijn
vond, die kan nu niet meer open... ) Jeej, nu zaten we met een stier
opgescheept aan de kant van het voerrek. (Oh, de stal is een oude grup stal,
zoek maar op hoe dat er uit ziet) hij rende naar de bakken waar het krachtvoer
enzo in zat. Gelukkig zat alles dicht. Maar hoe krijg je zo’n beest die het
daar maar wat gezellig vond, de stal weer uit. Ik duwde hem weg (met alle
kracht die ik heb) bij de bakken en ging er met gespreide armen voor staan..
(Haha, zie je het voor je.. een klein zwart meisje tegenover een redelijk forse
zwarte stier ;)) MAAR ik won het duel. Tijdens de weg terug naar de andere stal
deur beukte hij nog even snel een paar koeien tegen hun kop – die heel zielig
vast stonden in het voerrek dus niet weg konden – Met de hulp van de ouders van
de heer des huizes (die ook op het terrein wonen, hebben we ze een wei in
gedreven. Zo alles weer oke. Alleen nog even beslissen wat we met de kalfjes
deden die in een weide stonden, die grensde aan de weide waar nu het jongvee stond.
Ik controleerde alle omheining. Die was perfect.
Ze konden wel blijven staan en hoefden niet naar binnen. We konden rustig gaan slapen.
Ze konden wel blijven staan en hoefden niet naar binnen. We konden rustig gaan slapen.
De volgende ochtend waren we weer gezellig aan
het melken, toen ik ineens zei, ik ga even controleren of we toch niet beter de
kalfjes naar binnen kunnen doen. Het is zo’n geloei.. Misschien is dat
rustiger. Ik liep naar buiten.. En.. O NEE. Een van het jongvee (waarschijnlijk
een die niet bij de kudde was geweest, en via een gat die ik niet had gezien
(omdat het niet grensde aan het veld waar de anderen stonden) naar binnen was
gekomen) Het beest wat uit op eten (en dat mochtie niet) en wilde gelijk met de
kalfjes er uit.. Het was nog best een klus om de kalfjes bij de in/uitgang te
krijgen en dat beest weg te jagen van de opening.. De kalfjes waren enorm bang
voor het beest dus het wilde niet echt.. Hij beukte er een in het gaas, waar
het beestje heel zielig in bleef hangen. Gelukkig konden we m redden. Maar ja,
nu wastie nog banger.. Ik had de taak op me genomen om het jongvee beest weg te
jagen.. Hij wilde weer wegrennen door het gat waar hij (Waarschijnlijk) gekomen
was. Daar probeerde ik een stokje voor te steken. Maar dat had ik beter niet
kunnen doen. Het beest draaide zich ineens met volle kracht om.. ging op mijn
voet staan, zocht evenwicht omdat het op een helling stond.. en zette keihard
af op mijn voet. Dat vond mijn voet niet zo leuk natuurlijk. En ik ook niet.
ZO, wat deed dat pijn. Heb 3 dagen op krukken gelopen.. daarna ging het
langzaam weer beter. Nu draai ik weer volledig mee.
Verder is het voor Gabriël, blacken, blacken,
blacken.. (Zuring steken dus) en voor mij.. kersen, kersen, kersen. Ik kan
alleen niet zeggen dat ik die kersen niet meer kan zien want ze zijn
overheerlijk ;)
Wie komt er een potje kersenjam halen?:D We hebben er genoeg.. Heb miljarden kersen geplukt :)
Wie komt er een potje kersenjam halen?:D We hebben er genoeg.. Heb miljarden kersen geplukt :)
Het was erg warm, maar we hebben nu al 2 dagen 20 tot 25 graden met regen.. Dus de kersen zijn
– o wat erg toch – voorbij..
Maar, voor mij word het nu leuker.. :) Ik heb dinsdag yoghurt gemaakt, vandaag kaas en zaterdag mag ik brood
bakken. Evelyn – mijn chef – gaat me dan ook de oven uitleggen.. want met het
festival moet ik het een dag in mn eentje doen. (aaah, eng!!)
Verder.. is ons lieve vriendje de vrachtwagen
chauffeur dood gereden.. L We
missen hem erg.. En is Koe Lisa nu ongeveer worst.. We zien haar in haar grote
metamorfose terug op het festival..
(Sorry, mag ik natuurlijk geen grapjes over maken)
(Sorry, mag ik natuurlijk geen grapjes over maken)
Nu die turbo peuter.. Ik heb nog nooit zo’n
peuter gezien als de jongste hier (Theo)
Het leven is een show en ik wil de meeste aandacht is precies een motto voor hem. Hij maakt van alles een show.. en kijkt ook echt of we wel naar hem kijken. Hij is nu enorm zijn woordenschat aan het vergroten en dat is zo schattig. Als zn ouders een nieuw woord zeggen fluistert hij het heel zachtjes na.. Alsof hij t nog niet aandurft het hardop te zeggen. Maar ondanks dat zijn woordenschat uitbreidt, zijn wensen voor het eten niet. Het is yoghurt met müsli of würstli.. en dat laatste gaat voor alles.
En wat een turbo zit er in dat ventje. Er werd een keer muziek gemaakt.. En Theo begon te krijsen ondertussen. Ik zei: ook een vorm van muziek toch? Zijn moeder: Ja, maar dan wel heavy metal!
Het leven is een show en ik wil de meeste aandacht is precies een motto voor hem. Hij maakt van alles een show.. en kijkt ook echt of we wel naar hem kijken. Hij is nu enorm zijn woordenschat aan het vergroten en dat is zo schattig. Als zn ouders een nieuw woord zeggen fluistert hij het heel zachtjes na.. Alsof hij t nog niet aandurft het hardop te zeggen. Maar ondanks dat zijn woordenschat uitbreidt, zijn wensen voor het eten niet. Het is yoghurt met müsli of würstli.. en dat laatste gaat voor alles.
En wat een turbo zit er in dat ventje. Er werd een keer muziek gemaakt.. En Theo begon te krijsen ondertussen. Ik zei: ook een vorm van muziek toch? Zijn moeder: Ja, maar dan wel heavy metal!
Zijn oudere broer, een allerliefst – en gruwelijk slim – jochie van ruim 2,5...
vervalt een beetje in het niet. We gaan er de komende tijd op letten dat we
onze aandacht eerlijk verdelen tussen deze bijzonder prachtige ventjes <3
Dat was het weer voor deze keer.. Hopelijk
vonden jullie het leuk!
Tot een volgende keer !
Vind het leuk om jullie belevenissen zo te volgen :) (Oja, als je wilt dat iedereen kan reageren moet je even bij je instellingen kijken.. nu kun je alleen met google of ander account reageren..).
BeantwoordenVerwijderenIEDEREEN kan nu reageren.. (Thanks elsje :))
BeantwoordenVerwijderen